Tam, gdzie pasja spotyka scenę.

Elżbieta Czeszejko to ceniona tancerka, choreografka i pedagog tańca, absolwentka Państwowej Szkoły Baletowej w Gdańsku. Swoją karierę sceniczną rozpoczęła na deskach Opery Bałtyckiej w Gdańsku, a doświadczenie artystyczne zdobywała również współpracując z Bałtycką Agencją Artystyczną BART, Telewizją Polską oraz licznymi projektami estradowymi w całym kraju.

Przez blisko trzy dekady związana była z działalnością artystyczną i edukacyjną w Wejherowie, gdzie wychowała kilka pokoleń młodych tancerzy. Jako choreografka, reżyserka i instruktorka stworzyła dziesiątki widowisk tanecznych i baletowych, a prowadzone przez nią zespoły zdobyły setki nagród i wyróżnień na konkursach krajowych oraz międzynarodowych. W swojej pracy połączyła najwyższe standardy techniki baletowej z pasją do rozwijania talentów dzieci i młodzieży.

Jest laureatką licznych nagród i odznaczeń za działalność artystyczną oraz wkład w rozwój kultury. W 2024 roku została uhonorowana Medalem Róży Prezydenta Miasta Wejherowa za wieloletnią pracę pedagogiczną, artystyczną i wychowawczą. Przez lata wyszkoliła ponad 1500 młodych tancerzy, z których wielu kontynuowało edukację w szkołach baletowych i na profesjonalnych scenach w Polsce oraz za granicą.

Twórczyni spektakli baletowych, takich jak „Dziadek do orzechów”, oraz autorka setek choreografii prezentowanych podczas festiwali, konkursów i wydarzeń kulturalnych. Jej działalność pozostawiła trwały ślad w środowisku tanecznym Pomorza, a nazwisko Elżbiety Czeszejko od lat kojarzone jest z profesjonalizmem, pasją i wyjątkowym podejściem do pracy z młodymi artystami.

Motto jej pracy można streścić jednym zdaniem: „Taniec nie jest tylko sztuką ruchu, jest drogą do odkrywania talentu, charakteru i wrażliwości”.

Anna Czeszejko-Gromadka – solistka Polskiego Baletu Narodowego, choreografka, trenerka tańca. Absolwentka Państwowej Szkoły Baletowej im. Janiny Jarzynówny-Sobczak w Gdańsku. Od 2011 roku związana z Polskim Baletem Narodowym przy Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, gdzie rozwijała swoją karierę od tancerki zespołu, przez koryfejkę, aż do stanowiska solistki. Na scenie Teatru Wielkiego kreowała liczne role solowe w repertuarze klasycznym i współczesnym, występując między innymi w „Don Kichocie”, „Jeziorze łabędzim”, „Bajaderze”, „Dziadku do orzechów”, „Mayerling” oraz „Chopinianie”.

Równolegle do kariery scenicznej z pasją poświęca się pracy pedagogicznej. Jako trenerka i choreografka od wielu lat szkoli dzieci oraz młodzież, przekazując im nie tylko wiedzę techniczną, ale również wartości związane z pracą zespołową, dyscypliną i miłością do tańca.

Jest założycielką Future Dance Academy – szkoły tańca, której zawodnicy regularnie zdobywają medale oraz tytuły na zawodach regionalnych i ogólnopolskich. Jej podopieczni reprezentują szkołę oraz miasto Pruszków podczas licznych wydarzeń artystycznych i sportowych.

W swojej pracy łączy doświadczenie profesjonalnej artystki scenicznej z nowoczesnym podejściem do edukacji tanecznej, tworząc przestrzeń, w której młodzi tancerze mogą rozwijać talent, pewność siebie i pasję do sztuki.

Moja pasja do tańca sięga przedszkola, gdy zaczęłam taneczną przygodę w Państwowym Zespole Ludowym Pieśni i Tańca „Mazowsze". Zdobyłam tytuł mistrzyni Polski i Europy w formacjach oraz mini formacjach jazz i modern w federacji WADF. Mam doświadczenie w pracy z wybitnymi choreografami i tancerzami, takimi jak Anna Wielogórska, Filip Ponikiewicz i Katarzyna Mieczkowska. Przez rok uczęszczałam do liceum w Łodzi o profilu taneczno-teatralnym, zdobywając wiedzę z historii tańca, anatomii, choreografii i kompozycji tańca, aktorstwa oraz różnych stylów tanecznych. Od 15 lat trenuję cyklicznie i rozwijam się na warsztatach oraz obozach tanecznych.

Łukasz Mielko jest wokalistą, pedagogiem i trenerem wokalnym. Absolwent kierunku Jazz i Muzyka Estradowa na UMCS w Lublinie. Przez 8 lat śpiewał w zespole Sound'n'Grace, z którym nagrywał płyty i koncertował po całej Polsce. Od dwóch lat skupia się na solowym projekcie MieloW, dzięki któremu dzieli się z odbiorcami swoją muzyką, tekstami i dobrą energią. Na co dzień pracuje z dziećmi i młodzieżą, pomagając im rozwijać pasję oraz budzić wrażliwość na sztukę i kulturę.

Cześć! Nazywam się Maria Kaczmarska i prowadzę zajęcia z tańca jazzowego i modernu. Swoją przygodę z tańcem rozpoczęłam w wieku 6 lat i od tamtej pory taniec stał się moją największą pasją. Tańczyłam w flagowych zespołach, takich jak Luzik 1, Jazz One oraz Jazz One Junior, z którym zdobyłam między innymi tytuł mistrzyni Polski oraz 3. miejsce na mistrzostwach świata. Obecnie jestem tancerką na trasie koncertowej Sanah i biorę udział w innych projektach tanecznych. Na zajęciach skupiam się na pracy nad techniką i świadomością ciała, rozwijaniu rytmiki i koordynacji, nauce choreografii jazzowych i modernowych oraz budowaniu pewności siebie na scenie i poza nią.

Swoją przygodę z tańcem rozpoczęłam już we wczesnym dzieciństwie, próbując najróżniejszych stylów tanecznych. Jednak moja miłość do jazzu rozpoczęła się w 2018 roku, kiedy trafiłam pod skrzydła jednego z najlepszych choreografów w Polsce. Od tamtego czasu wciąż się rozwijam i kształcę, po drodze zdobywając liczne osiągnięcia zarówno w grupowych, jak i indywidualnych prezentacjach na scenie IDO. Niedawno zdecydowałam się przejść na turniejową „emeryturę” i rozpocząć swoją przygodę od drugiej strony, jako trenerka.

Taniec jest dla mnie niezwykłą formą sztuki, która łączy siłę fizyczną i artystyczną, tworząc jedyne w swoim rodzaju spektakle na scenie. Takim podejściem chcę zarażać na sali.

Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, trener akrobatyki sportowej z 9-letnim doświadczeniem. Specjalizuje się w nauczaniu i doskonaleniu elementów akrobatycznych, przygotowaniu motorycznym oraz rozwijaniu koordynacji ruchowej.

Zosia swoją przygodę z akrobatyką i tańcem rozpoczęła już w wieku 6 lat, a wieloletnia pasja i determinacja doprowadziły ją do startów w Mistrzostwach Polski IDO i WADF, gdzie zdobyła kilkukrotne mistrzostwo Polski, wicemistrzostwo Polski oraz drugie wicemistrzostwo Polski. Stanęła także na podium mistrzostw Polski w akrobatyce sportowej.

Na co dzień specjalizuje się w stylach takich jak jazz, modern i akrobatyka sportowa. Jej przygoda zaczęła się od cheerleadingu, gdzie tańczyła na murawie Legii Warszawy podczas meczów piłki nożnej.

Na sali Zosia łączy profesjonalizm z ciepłym podejściem do uczestników. Aktualnie trenuje w Egurrola Dance Studio pod okiem Katarzyny Mieszkowskiej i wciąż się rozwija.

Mam wrażenie, że scena była obecna w moim życiu od zawsze. To właśnie Anna Gałan jako pierwsza pokazała mi niezwykły świat teatru i zaszczepiła we mnie miłość do występowania. Następnie pod czujnym okiem fantastycznych pedagogów – Marii Gudejko, Piotra Bondyry, Konrada Korkosińskiego i Jacka Stefanika – rozwijałam swój warsztat, występując na deskach Monopolis oraz Teatru Komedii Impro.

Ukończyłam liceum o profilu aktorskim, uczestniczyłam w licznych kursach teatralnych i improwizacyjnych, a obecnie studiuję pedagogikę. Równolegle kończę specjalizację improwizacyjną w Teatrze Komedii Impro w Łodzi oraz rozwijam swoje umiejętności pod okiem mojego mentora, Remigiusza Jankowskiego.

To właśnie improwizacja skradła moje serce. Uwielbiam jej autentyczność, spontaniczność i to, że uczy odwagi do działania mimo niepewności. Dziś swoją pasję łączę z pracą z dziećmi. Wierzę, że każde dziecko zasługuje na przestrzeń, w której może swobodnie się rozwijać, próbować nowych rzeczy i nie bać się popełniać błędów. To właśnie błędy są dla mnie jedną z najcenniejszych części procesu nauki – pokazują, że próbujemy, eksperymentujemy i wychodzimy poza swoją strefę komfortu. W improwizacji nie ma miejsca na perfekcjonizm, a każda pomyłka może stać się początkiem czegoś wartościowego i nieoczekiwanego. Chcę uczyć dzieci, że błędy nie są porażką, lecz naturalnym krokiem w rozwoju, dzięki któremu budują pewność siebie, odporność i odwagę do działania. Chcę je uskrzydlać, bo świat zbyt często próbuje podcinać skrzydła.

Łączę wiedzę pedagogiczną z doświadczeniem scenicznym, ponieważ wierzę, że improwizacja to coś więcej niż teatr – to narzędzie budowania pewności siebie, kreatywności i odwagi do bycia sobą.